INFOdoradca+ Informacje o zawodach - Powiatowy Urząd Pracy w Leżajsku


INFOdoradca+ Informacje o zawodach

to materiały zawierające przede wszystkim: opis zawodu, opis kompetencji zawodowych, odniesienie do sytuacji zawodu na rynku pracy i możliwości doskonalenia zawodowego, a także możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnych w zawodzie.

Opisy zawodów powstają w ramach projektu „Rozwijanie, uzupełnienie i aktualizacja informacji o zawodach oraz jej upowszechnienie za pomocą nowoczesnych narzędzi komunikacji – INFODORADCA+". Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój, Oś priorytetowa II Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.4 Modernizacja publicznych i niepublicznych służb zatrudnienia oraz lepsze dostosowanie ich do potrzeb rynku pracy.

Więcej informacji o projekcie na stronie infodoradca.edu.pl
Lista 1000 zawodów opisywanych w projekcie INFODORADCA+

INFOdoradca+ Informacje o zawodach

Rękawicznik

Kod: 753108

2. Opis zawodu

Rękawicznik to rzemieślnik wykonujący i naprawiający rękawiczki galanteryjne i specjalnego przeznaczenia.

Opis pracy

Rękawicznik jest zawodem rzemieślniczym o charakterze usługowo-produkcyjnym. Celem pracy rękawicznika jest wykonanie lub naprawa rękawiczek. Wytwarza on rękawiczki różnego typu: galanteryjne (zimowe, przejściowe, letnie i ozdobne) lub specjalne – robocze, ochronne, sportowe (np. bokserskie, hokejowe), rękawiczki na ręce zniekształcone i na protezy.

Do wykonania rękawiczek wykorzystuje różnego rodzaju surowce, takie jak: skóry, materiały skóropodobne i włókiennicze. Poza produkcją i naprawą rękawicznik odpowiedzialny jest także za przygotowywanie projektów, kupno surowców oraz prowadzenie sprzedaży i promocji swoich wyrobów. Rękawicznik-przedsiębiorca jest odpowiedzialny za organizację pracy własnej, a także pracowników, których zatrudnia.

Sposoby wykonywania pracy

Pracownik w zawodzie rękawicznik wykonuje pracę poprzez:

  • przygotowywanie form rękawiczek (wzornika 16),
  • przygotowanie surowca: nawilżenie skóry, a następnie jej naciąganie i wygładzanie za pomocą struga 12 i wałka,
  • wycinanie elementów, ozdabianie i łączenie poszczególnych elementów wykroju 15,
  • dobieranie dodatków i podszewek do rękawiczek,
  • zszywanie rękawiczek i montowanie elementów wykończenia rękawiczek,
  • prasowanie rękawiczek,
  • kontrolowanie jakości wytwarzanych rękawiczek,
  • pakowanie rękawiczek,
  • wykonywanie naprawy i renowacji rękawiczek,
  • organizowanie własnego stanowiska pracy zgodnie z wymogami BHP, ochrony ppoż., ergonomii oraz ochrony środowiska.

Ponadto rękawicznik prowadzący własny warsztat odpowiada za:

  • zakup surowca i materiałów, z których wytwarza rękawiczki,
  • przyjmowanie zamówień na swoje wyroby oraz ich promowanie i sprzedaż.

Więcej szczegółowych informacji znajduje się w sekcjach: 3.1. Zadania zawodowe oraz 3.2. Kompetencja zawodowa.

Warunki pracy

W małych pracowniach rzemieślniczych rękawicznik najczęściej jest odpowiedzialny za cały proces produkcji rękawiczek. Rękawicznik pracuje przeważnie samodzielnie. Niektóre z pracowni zatrudniają kilku pracowników i wówczas praca zostaje podzielona między kilka osób.

Rękawicznik zajmuje się sprzedażą swoich wyrobów, przez co częste kontakty z ludźmi stają się integralnym elementem jego pracy. Sprzedając swoje wyroby, doradza klientom i pomaga im w wyborze odpowiedniego wyrobu.

W przypadku produkcji masowej pracownicy specjalizują się w wykonywaniu zadań na poszczególnych etapach produkcji. Z uwagi na wysiłek fizyczny potrzebny do jej wykonywania pracę rękawicznika można zaliczyć do kategorii prac lekkich. Pewne fazy produkcji wymagają jednak użycia dość znacznej siły, np. przy wyciąganiu skóry i jej wygładzaniu.

Więcej informacji znajduje się w sekcji: 4.1. Możliwości podjęcia pracy w zawodzie.

Wykorzystywane maszyny i narzędzia pracy

Rękawicznik w procesie wytwarzania rękawiczek wykorzystuje m.in.:

  • maszyny i narzędzia do krojenia materiałów,
  • maszyny do szycia (np. maszyna do szycia rękawiczek, tzw. laszówka, stębnówka 11, maszyna kuśnierska 6 szyjąca ściegiem okrętkowym 14 itp.),
  • żelazka elektryczne do prasowania,
  • maszyny do nabłyszczania skór,
  • szczotki do pluszowania 10 (ręczne i mechaniczne),
  • miarkę z podziałką w calach.

Organizacja pracy

Praca rękawicznika charakteryzuje się powtarzalnością wykonywanych czynności, jednak ze względu na zmienność asortymentu czynności technologiczne wykonania wyrobów oraz ich parametry mogą ulegać zmianom.

Rękawicznik obsługuje maszyny i narzędzia stosowane do produkcji samodzielnie lub zespołowo. Pracuje przeważnie 8 godzin dziennie w systemie jedno- lub dwuzmianowym, np. w godzinach 06.00–14.00 i 14.00–22.00. Pracownik w tym zawodzie może też pracować w systemie akordowym, tj. w rytmie taśmy produkcyjnej, w ramach stawki godzinowej lub miesięcznej.

W przypadku dużych zakładów produkcyjnych praca rękawicznika jest nadzorowana przez brygadzistę lub mistrza zmiany i cechuje się większym zrutynizowaniem, niż ma to miejsce w zakładach rzemieślniczych, w których kontrola pracy odbywa się okresowo, a praca jest bardziej samodzielna i mniej rutynowa.

Zagrożenia mające wpływ na bezpieczeństwo pracy człowieka

Rękawicznik ze względu na rodzaj wykonywanej pracy jest narażony na okresowe podrażnienia skóry. Ich przyczynę stanowią alergeny zawarte w substancjach chemicznych, używanych do garbowania 5 skór i wykończania dzianin 4. Ponadto, w związku z długim przebywaniem w pochylonej pozycji ciała, może występować obciążenie kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym, co może prowadzić do wystąpienia schorzeń kręgosłupa. Z zawodem rękawicznika związane jest także ryzyko znacznego osłabienia wzroku. Wypadki przy pracy na tym stanowisku dotyczą głównie zranienia i przeszycia palców dłoni ostrym narzędziem pracy.

Wymagania psychofizyczne

Dla pracownika wykonującego zawód rękawicznik ważne są:

w kategorii wymagań fizycznych

  • ogólna dobra wydolność fizyczna,
  • sprawność narządu wzroku,
  • sprawność układu kostno-stawowego,
  • sprawność zmysłu dotyku,
  • sprawność zmysłu węchu;

w kategorii sprawności sensomotorycznych

  • czucie dotykowe,
  • koordynacja wzrokowo-ruchowa,
  • ostrość wzroku,
  • powonienie,
  • rozróżnianie barw,
  • zręczność palców,
  • zręczność rąk;

w kategorii sprawności i zdolności

  • uzdolnienia techniczne i plastyczne,
  • zdolność koncentracji uwagi,
  • zdolność pracy w warunkach monotonnych,
  • zdolność współdziałania w zespole;

w kategorii cech osobowościowych

  • samodzielność,
  • dokładność,
  • cierpliwość,
  • samokontrola,
  • wytrwałość,
  • gotowość pracy w warunkach monotonnych.

Więcej informacji znajduje się w sekcjach: 3.3. Kompetencje społeczne; 3.4. Profil kompetencji kluczowych dla zawodu.

Wymagania zdrowotne

Praca rękawicznika zaliczana jest do lekkich prac, wymagających przede wszystkim dobrego wzroku oraz sprawności kończyn górnych (rąk i palców) i zręczności manualnej.

Przeciwwskazaniami do pracy w tym zawodzie są wady wzroku niedające się skorygować soczewkami, epilepsja, alergie na substancje chemiczne używane do produkcji skór oraz przewlekłe choroby układu oddechowego. Osoby z nadwrażliwością dotykową powinny unikać wykonywania tego zawodu. Do bezwzględnych przeciwwskazań do wykonywania zawodu rękawicznik należą: ślepota, wady wzroku niepoddające się korekcji, niesprawność kończyn górnych, zwyrodnienia układu kostno-stawowego.

WAŻNE:

O stanie zdrowia i ewentualnych przeciwwskazaniach do wykonywania zawodu orzeka lekarz medycyny pracy.

Więcej informacji znajduje się w sekcji: 4.4. Możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnych w zawodzie.

Wykształcenie niezbędne do podjęcia pracy w zawodzie

Zawód rękawicznik zdobywany jest w systemie rzemieślniczego przygotowania zawodowego, zakończonego egzaminem czeladniczym i mistrzowskim.

W tym zawodzie pracę wykonują też osoby posiadające wykształcenie na poziomie branżowej szkoły I stopnia (dawniej zasadnicza szkoła zawodowa), związane z wytwarzaniem odzieży i galanterii skórzanej.

Tytuły zawodowe, kwalifikacje i uprawnienia niezbędne/preferowane do podjęcia pracy w zawodzie

W zawodzie rękawicznik istnieje możliwość uzyskania kwalifikacji zawodowych w ramach kształcenia organizowanego w systemie rzemieślniczego przygotowania zawodowego. Po zdaniu egzaminu zawodowego przed komisją egzaminacyjną Izby Rzemieślniczej można uzyskać świadectwo czeladnicze 1 lub dyplom mistrzowski 8.

Przy zatrudnieniu w tym zawodzie pomocne może być potwierdzenie przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną kwalifikacji w zawodach pokrewnych: operator maszyn w przemyśle włókienniczym (AU.07 Wytwarzanie i wykańczanie wyrobów włókienniczych) oraz krawiec (AU.14 Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych).

Więcej informacji znajduje się w sekcji: 4.2. Instytucje oferujące kształcenie, szkolenie i/lub potwierdzanie kompetencji w ramach zawodu.

Możliwości rozwoju zawodowego i awansu

Osoba pracująca w zawodzie rękawicznik ma ograniczone możliwości rozwoju i awansu zawodowego. Pracę w tym zawodzie można zacząć na stanowisku pomocnika w zakładzie wytwarzającym rękawiczki.

Po zdobyciu doświadczenia można uzyskać awans na wyższe stanowisko. Praca w zakładach produkcyjnych daje możliwość rozwoju w kierunku zarządzania, poprzez awans na stanowisko kierownika lub brygadzisty zespołu rękawiczników. W tym wypadku wymagane są zdolności organizacyjne i kierownicze oraz umiejętności nawiązywania kontaktów z ludźmi.

Rękawicznik może też otworzyć własną pracownię rzemieślniczą, wymaga to jednak dostępu do odpowiednich zasobów finansowych i podstawowych umiejętności prowadzenia przedsiębiorstwa.

W przypadku uzupełniania kompetencji rękawicznik może także podjąć pracę w zawodach pokrewnych, takich jak: krawiec, kuśnierz czy kaletnik. Kolejnym etapem rozwoju zawodowego może być uzyskanie kwalifikacji technika przemysłu mody czy technika technologii wyrobów skórzanych. Dalsze kształcenie może wiązać się z ukończeniem studiów wyższych na kierunkach odzieżowych.

Możliwości potwierdzania kompetencji

Obecnie (2018 r.) kompetencje uzyskane w trakcie pracy w zawodzie rękawicznik można potwierdzić egzaminem czeladniczym i mistrzowskim w Izbach Rzemieślniczych.

Możliwe jest również potwierdzanie kompetencji przydatnych do wykonywania zawodu rękawicznik przystępując do egzaminu (przed Okręgową Komisja Egzaminacyjną), także w trybie eksternistycznym, potwierdzającego kwalifikację w zawodach pokrewnych w zakresie kwalifikacji: AU.14 Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych (krawiec), AU.07 Wytwarzanie i wykańczanie wyrobów włókienniczych (operator maszyn w przemyśle włókienniczym).

Więcej informacji można uzyskać w Bazie Usług Rozwojowych https://uslugirozwojowe.parp.gov.pl oraz Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji https://rejestr.kwalifikacje.gov.pl

Osoba zatrudniona w zawodzie rękawicznik może rozszerzać swoje kompetencje zawodowe w zawodach pokrewnych:

Nazwa zawodu pokrewnego

zgodnie z Klasyfikacją zawodów i specjalności

Kod zawodu

Technik technologii wyrobów skórzanychS

311926

Technik przemysłu modyS

311941

Kożusznik

753104

KrawiecS

753105

KuśnierzS

753106

KaletnikS

753702

Rymarz

753703

Operator maszyn w przemyśle włókienniczymS

815204

Partnerzy

Na skróty

 Przejdź na górę